Iconische Arsenal-momenten in de Premier League

Arsenal is meer dan een voetbalclub. Het is een instituut en een identiteit die diep verankerd zit in de geschiedenis van de Premier League. Sinds de oprichting van de competitie in 1992 hebben de Gunners talloze momenten beleefd die niet alleen de club zelf, maar ook het Engelse voetbal blijvend hebben beïnvloed. 

Dit seizoen staat Arsenal voorlopig aan de leiding in de Premier League. In het sportsbook van casinobeoordelingen.net/catspins/ waar je terecht kunt voor welkomstbonussen, cashbacks en een VIP-loyaliteitsprogramma, wordt druk gewed op wie eind mei 2026 de titel zal binnenhalen. In afwachting daarvan zetten we nog even Arsenal's mooiste momenten op een rij.

“The goal of goals" van Dennis Bergkamp

In maart 2002 ontving Dennis Bergkamp de bal met zijn rug naar het doel, met weinig ruimte en tijd om iets te forceren. Wat volgde was een moment van pure magie: met een haast onverklaarbare draai liet hij de verdediger wezenloos achter. Zonder zijn kalmte te verliezen, werkte hij de bal beheerst in het net.

Dit doelpunt wordt door velen beschouwd als het mooiste doelpunt in de geschiedenis van de Premier League. Niet alleen vanwege de technische perfectie, maar ook vanwege de intelligentie en het instinct waarmee het werd uitgevoerd. Het was geen flits van brute kracht of snelheid, maar een demonstratie van inzicht, timing en finesse.

Het kampioenschap op Old Trafford

Een ander iconisch moment in de geschiedenis van Arsenal vond plaats op 8 mei 2002, een datum die voor altijd in het collectieve geheugen van de club gegrift staat. Op die avond verzekerde Arsenal zich van de landstitel op het veld van aartsrivaal Manchester United, in het legendarische Old Trafford. In een wedstrijd die bol stond van spanning, intensiteit en onderhuidse rivaliteit trok Arsenal aan het langste eind met een zwaarbevochten 0-1 overwinning. Het enige doelpunt van de wedstrijd kwam op naam van Sylvain Wiltord.

Kampioen worden op Old Trafford was een zeldzame en buitengewoon symbolische prestatie. Manchester United was in die periode de onbetwiste grootmacht van het Engelse voetbal. Dat Arsenal juist daar toesloeg, in het hol van de leeuw, markeerde daarmee een machtsverschuiving in het Engelse voetbal.

Thierry Henry tegen Tottenham

Als we het hebben over iconische momenten, mag een North London Derby natuurlijk niet ontbreken. Thierry Henry’s solo tegen Tottenham in november 2002 is daar het ultieme voorbeeld van. Henry ontving de bal op eigen helft, versnelde, liet meerdere Spurs-spelers achter zich en schoot van afstand raak.

Het doelpunt was niet alleen technisch subliem, maar ook emotioneel geladen. Het verstevigde Henry’s status als Arsenal-legende en als één van de beste spelers die de Premier League ooit heeft gekend.

The Invincibles

Geen enkel Arsenal-moment is zo iconisch als het seizoen 2003–2004. Onder leiding van Arsène Wenger bleef Arsenal 38 competitiewedstrijden ongeslagen – een prestatie die tot op de dag van vandaag uniek is in de Premier League. Met 26 overwinningen en 12 gelijke spelen schreef het team geschiedenis en kreeg het de bijnaam The Invincibles.

Thierry Henry was op zijn absolute top, Dennis Bergkamp zorgde voor magie tussen de linies, Patrick Vieira heerste op het middenveld en achterin vormden Sol Campbell en Kolo Touré een ijzersterk duo. Het was niet alleen het feit dat Arsenal ongeslagen bleef, maar vooral hoe: dominant, aanvallend en elegant. Het gouden kampioensschild dat de club ontving, symboliseert nog altijd dit ongeëvenaarde seizoen.

De FA Cup-dominantie en de lange titelwacht

Na 2004 volgde een lange periode zonder Premier League-titels. Toch kende Arsenal ook in deze mindere jaren nog onvergetelijke momenten. Hoewel FA Cups buiten de competitie vallen, beïnvloedden ze wel het Premier League-verhaal: Arsenal bleef relevant, zelfs in seizoenen waarin de titel buiten bereik was.

In de competitie zelf waren er hoogtepunten zoals de 2-1 overwinning op Barcelona-achtige wijze tegen Manchester City in 2015, of de sensationele 7-5 tegen Reading. Arsenal bleef synoniem met aanvallend voetbal, zelfs als de prijzen schaars waren.

Het afscheid van Highbury (2006)

Hoewel het seizoen 2005–2006 geen titel opleverde, was het afscheid van Highbury een emotioneel hoogtepunt. Arsenal speelde zijn laatste Premier League-wedstrijd in het oude stadion tegen Wigan Athletic en won met 4-2. Thierry Henry scoorde een hattrick en kuste symbolisch het gras.

Highbury was decennialang het decor geweest van Arsenal’s successen. Het stadion ademde geschiedenis en romantiek uit. Het afscheid van Highbury was het einde van een tijdperk en het begin van een nieuwe fase in het Emirates Stadium, met alle uitdagingen die daarbij kwamen kijken.

De wederopstanding onder Arteta

Recente seizoenen hebben nieuwe iconische momenten opgeleverd. De titelstrijd van 2022–2023, waarin Arsenal lange tijd bovenaan stond, bracht de club terug naar de absolute top van de Premier League. Overwinningen op Manchester United, Tottenham en Liverpool toonden een herboren mentaliteit.

Spelers als Bukayo Saka, Martin Ødegaard en William Saliba symboliseren een nieuwe generatie die voortbouwt op het verleden. Hoewel de titel dat seizoen net niet werd gewonnen, voelde het voor veel supporters als een terugkeer naar waar Arsenal thuishoort.

Wat Arsenal uniek maakt, is niet alleen het aantal prijzen, maar de manier waarop de club zijn momenten heeft gecreëerd. Esthetiek, lef en vertrouwen in talent lopen als een rode draad door de geschiedenis. Van de onverwoestbare Invincibles tot individuele meesterwerken en emotionele afscheidsmomenten: Arsenal heeft de Premier League altijd en overal kleur gegeven. En terwijl nieuwe hoofdstukken worden geschreven, blijft één ding zeker: Arsenal’s plaats in de Premier League-geschiedenis is onuitwisbaar.